Laugardagskvöldið 14. febrúar 2026 stóð Karlakór Hreppamanna fyrir hagyrðingakvöldi í Félagsheimili Hrunamanna á Flúðum.
Magnús Halldórsson á Hvolsvelli stjórnaði samkomunni og kallaði til eftirtalda hagyrðinga: Atla Guðlaugsson á Tindum á Kjalarnesi, Dagbjart Dagbjartsson frá Refsstöðum í Hálsasveit, Gylfa Þorkelsson frá Laugarvatni, Þórdísi Sigurbjörnsdóttir frá Hrísum í Flókadal og Þórð Pálsson frá Sauðanesi á Ásum.
Tíðindamaður heimasíðunnar hafði samband við hagyrðingana og óskaði eftir vísum til birtingar, væru þær þeim útbærar á annað borð. Vel var tekið í erindið, en mismargar vísur bárust frá hverjum og einum, auk þess sem töluverðir hnökrar voru á tölvupóstsendingum svo yrkisefnin bárust misjafnlega til þátttakenda. Lesendur geri sér sem sagt grein fyrir því að hér er um mjög takmarkað yfirlit að ræða, og því vissara að vera á staðnum næst, til að missa ekki af neinu.
Fyrst átti að lýsa sjálfum sér. Sumir létu þess getið að þeim leiddust sjálfskynningarvísur og sögðu því pass.
Atli orti um sjálfan sig:
Glaðsinna´ og kátur er gaurinn,
þó gallalaus alls ekki sé.
Rembist sem rjúpan við staurinn
og ræktar sitt sparifé.
Hunda og ketti og hesta
nú hefur á stífri gjöf.
Sést oft í samfylgd presta,
syngjandi fólk oní gröf.
Gylfi endurnýtti refhverfa sléttubandavísu. Fyrst lýsing á eigin ágæti:
Þjónar, stritar, sjaldan sér
sjálfum hampar maður.
Bónar, skúrar, ekki er
argur, leiður, staður.
Síðan rifjaði hann upp sjónarhorn eiginkonunnar:
Staður, leiður, argur er,
ekki skúrar, bónar.
Maður hampar sjálfum sér,
sjaldan stritar, þjónar.
Næst var beðið um lýsingar á hinum, skotleyfi gefið frjálst á stjórnandann:
Dagbjartur orti um Atla:
Löngum blæs í látúnshólk
og lætur kórinn orga,
lífsbjörg hans er látið fólk
en lifendurnir borga.
Þannig orti Dagbjartur um Magnús:
Við ausum hérna ljóðaleir,
lof og hvorutveggja
en að hæla Magga er meir
en mætti á nokkurn leggja.
Flestöllum furðum má trúa
og fáeinar uppá má snúa
en þótt ég hann þekki
þá trúi ég ekki
að Magnúsi leiðist að ljúga.
Atli orti um Þórsísi (sem er maki Dagbjarts, en „prúðleiki“ hans er grundvöllur vísunnar):
Er hún Dísa okkur kær,
oftast kennd við Hrísa.
Hún á sínum höldi fær
hárið til að rísa.
Atli orti einnig um Þórð, sem stjórnanda hafði gengið illa að staðsetja í rétta sveit:
Hann Þórður er héðan og þaðan
og því spyr ég barasta hvaðan,
en saman við síðast það lásum,
að Sauðanes enn er á Ásum.
Glórulausar hugmyndir um risavaxna hótelbyggingu á bakka Laugarvatns kveiktu þessa vísu Atla um Gylfa:
Á æskuslóð Gylfi nú aftur er snúinn,
en örlaganornunum var ei við búinn,
því hans vilja núna á hamingju skyggja
og hótel í garðinum tröllvaxið byggja.
Og Magnús „fjölráður“ fékk þessar frá Atla:
Gengur í spor eftir Gunnar og Njál.
Gantast í vísum sá refur.
Leggur á hesta og lemur í stál.
Laugar- á bakkanum sefur.
Af Kollsvíkurætt eins og konan mín,
kerskinn og helst fær ei þagað.
Seigur að yrkja og sólginn í vín
og segist víst flest geta lagað.
Þórdís orti um Gylfa, í ljósi nýlegra frétta frá Litla-Hrauni:
Við yrkingar þótt kasti ráði kylfa
og kunningjar oft noti breiða spjótið
líkast til er ljótt að spyrja Gylfa
hvort lempað hafi símana í Grjótið.
Gylfi orti eitthvað um alla, m.a. þetta ...
Þórður manndóm með sér ber
og marga góða siðu.
Maður alltof sjaldan sér
sérfræðing í riðu.
Dagbjart amar ekkert fúsk,
aldrei tómur kofinn.
Vakinn er við vísnagrúsk,
að virðist, líka sofinn.
Þórdís bjó með fallegt féð
í Flókadal, í Hrísum.
Nú okkur í fjöru finnur með
feiknagóðum vísum.
Um Atla, hef nú einhvern grun,
að ekkert segja þori.
Tölvert samt ég tala mun,
eftir tónleika að vori.
Á fáka og járn er fágætur,
flest á snillirófi.
Já, Magnús er alveg ágætur,
alla vega‘ í hófi.
... og endaði sína tölu á þessari vísu:
Betri skáld að yrkja‘ um óð
ekki víða finnast,
né svona gegnheil gæðablóð
sem gaman er að kynnast.
Þórdísi blöskraði lofið um stjórnandann:
Ég fyllist af löngun að mæra þann mann
og margt er af honum að segja
en finn bara hreint ekkert fallegt um hann
svo farsælast mun nú að þegja.
Vegna starfa og sambanda Gylfa á Litla-Hrauni leist Dagbjarti þannig á:
Þótt ég Gylfa Þorkelssyni
þiggja myndi að hæðast að,
á Hrauninu á hann vildarvini,
varlega skyldi fara í það.
Þórður sendi félögum sínum á palli eftirfarandi, fyrst Þórdísi:
Góð er hún við gamlan mann,
gott má hann við una,
vísna brasi öllu ann,
elskar ferskeytluna.
Harla lítið hörundsár,
hef þó lent í krísum.
Að mér núna dregur dár
Dagbjartur frá Hrísum.
Gylfi er jú gallalaus,
Guði þóknanlegur.
Aldrei verður orðalaus,
alltaf skemmtilegur.
Ef Magnús tæki betri braut,
britist úr sínum klíðum,
hann yrði prýðis holdanaut,
holdugur á síðum.
Magnús fjanda fyrirlít,
fúll og nokkur þrjótur.
Hann er efni í bolabít,
breiðvaxinn og ljótur.
Spurt var: Hvaða eiginleika þarf góður söngmaður að hafa, fyrir utan röddina?
Þórdís orti:
Kórstjórnandi klár í fagi
kost á hópnum einatt segir
ef helmingurinn heldur lagi
og hinir eru skemmtilegir.
Gylfi hafði m.a. þetta að segja um málið:
Draum um fagran einsöng el,
en það mun víst lóðið
að sitthvað frá mér flýgur vel,
fyrir utan hljóðið.
Spurt var: Hvaða fjall á Íslandi er fegurst? Lýsing fylgi.
Dagbjartur:
Mjallar skalli magnaður
móbergsklettahökull
allra fjalla fegurstur
finnst mér Eiríksjökull.
Þórdís:
Það er algengt að einhver sig sperri
og annara fjöll segi verri
og yrki um það bögur.
Öll fjöll eru fögur
en fallegust ef þau spá þerri.
Gylfi:
Fyrir lítinn dreng var Laugarvatnsfjall
leikhús með mörgum sviðum.
Í hjarta mér set það hæst á stall,
með hjöllum, kjarri og skriðum.
Ef þú værir önnur dýrategund, hundur, nautgripur, hestur, sauðkind eða annað?
Atli:
Fangreistur gæðingur, fimur og snar,
fimmgangs af dýrasta tagi.
Auðvitað svartur svo af öðrum bar
og ennþá með kúlur í lagi.
Gylfi:
Ætíð sólin á mig skín,
mín örlög gæfan syngur
sem hani, krummi, hundur, svín,
hestur, mús, tittlingur.
Spurt var um árangur handboltalandsliðsins, sérstaklega gegn Dönum.
Atli:
Úti á vellinum uppúr ef sauð,
okkur á bitnaði bullið.
Dómaraskandall var daglegt brauð,
svo Danirnir hirtu þar gullið.
Gylfi:
Brugðust dauðafærin flest,
sem er ferlegt af að brenna.
Gegn Dönum, það sem dró úr mest
var dómurum að kenna.
Víst að markmið var þeim hjá
verðlaunum að skarta.
En metið, svona eftir á,
ekki þarf að kvarta.
Beðið var um álit á landsmálapólitík og leiðtogum.
Atli orti:
Platar marga pólitík,
pilta unga, góða.
Er sú tíkin engri lík,
enda sífellt lóða.
Um Framsókn sagði hann:
Nú sést varla Sigurður Ingi,
þó sitji víst ennþá á þingi
og Ásmundur Einar,
sem eflaust vel meinar,
helst eltir nú skottið í hringi.
Hann vill við hásætið skilja,
en helst til það fáir nú vilja.
Það taldist karla,
sem þó eru varla,
þær Ingibjörg Ísaks og Lilja.
Og um Samfylkinguna:
Víst Kratanna flokkur er fagur
og fallega sunginn þar bragur,
en hvers eiga´ að gjalda
og hvert skal nú halda,
ef kemst þar til valda hann Dagur?
Gylfa var málþófsófögnuðurinn hugstæðastur.
Ekki‘ er gargið gæfulegt,
grálegt vargasífur.
Þyrfti‘ að tjargast, þingsins slekt,
og þola margar dýfur.
Þá var spurt um tilkall okkar til Grænlands og Ameríku, sögulega séð.
Þórdís:
Þótt við teljumst pöddur og peð
værir passlega spennandi streð
okkur að girða
og USA hirða
ef - forsetinn fylgdi ekki með.
Atli:
Hann Eiríkur, rekkurinn rauði,
sá réði í Grænlandi fyrr,
en Leifur, hinn léttlyndi kauði
í landinu Víns varð ei kyrr,
svo Kólumbus kom þar með rudda,
sem komu´ öllu´ í bál eða brand
og trúlega ólu´ af sér tudda,
sem Trumpast nú yfir Grænland.
Gylfi:
Þó við séum pattað peð,
um píslir vorar gleymin,
þá gætum, sögulega séð,
sigrað allan heiminn.
Beðið um lýsingar á þeim leiðtogum sem nú ber hæst í veröldinni.
Dagbjartur:
Hans kjaftagangur er kátleg þrjóska
kábojum JÚSA síst í hag.
Karlinn er eins og kynskipt ljóska,
komin framyfir söludag.
Gylfi:
Trump og Pútín prýðir fæst,
þær pöddur glæpaflokka,
en Netanjahú nú ber hæst
nefndra drullusokka.
Óskað eftir áliti á heimsmálunum, og hvert þau stefna.
Gylfi orti:
Stendur ógn af stefnum þeim,
staðreyndir í molum,
og því, núna, út um heim,
fer allt í handaskolum.
Og Atli:
Reisa vill nú Rúbíó
ríki mörg úr öskustó.
Dónald á þá dátt mun klína
drottinlega blessun sína.
Varla var talið að komist yrði hjá því að minnast á Epstein mál, enda kæmi fram nýtt fólk daglega sem því tengist.
Dagbjartur orti:
Skjalafölsun sýnir sig
svosem ekki lítið.
Það er ekkert minnst á mig.
Mér finnst það nú skrítið.
Atli:
Við skjölin hans Epstein menn skemmta sér nokk,
þó sköðuðust börn af því fóli,
En prinsar og prinsessur fylla þann flokk,
og flækjast með Dorrit og Óli.
Og Gylfi:
Birtist dólga samansafn,
sorann upp skal tína.
En ekki vil ég nefna nafn
nokkurs þeirra svína.
Haft var á orði að veðurblíðan hefði verið einstök þennan vetur, allavega á Suðurlandi, og spurt: Verður þetta svona til vors? Eða var eitthvað að marka kyndilmessu núna?
Atli:
Öskudagur átján bræður
á sér, segir gömul trú.
Efast sá sem engu ræður,
svo eg til Tene flögra nú.
Gylfi:
Veðurblíðu mæra má
og missum ekki trúna
að kveiki vorsins kertum á
kyndilmessa núna.
Að treysta á veður varlegt er
og vondur siður.
Eins og sólin alltaf fer
upp og niður.
Spurt var: Hvernig líður þér að setjast í stólinn hjá tannlækni?
Atli sagði frá sínum tannlækni, sem hann hefur þekkt frá barnæsku:
Hann Kalli, sá kann nú að spjalla
og kannast við margskonar kalla.
Er uppí mig fer,
þá ýmislegt sér,
en aldrei það metur sem galla.
Gylfi:
Af æðruleysi æ mig ber,
útaf halla mér,
opna veskið upp á gátt,
og það tæmist brátt.
Þórdís:
Kvalræðisverkfæri kjaftinn fylla,
korter af þögn og gómurinn sár.
Mér líkar það hreint út sagt helvíti illa
og hef ekki prófað í sautján ár.
Nú er eldsneytisgjald niður fallið, hvernig líka þér sú ráðstöfun?
Gylfi:
Roð er nauð að narta í
er nálgast ævikvöld.
Mér finnst því rétt að fagna því
ef falla niður gjöld.
Væri þá að sama skapi rétt að fella niður áfengisgjald og taka upp staupateljara með rafrænu eftirliti?
Gylfi:
Að drekka frá sér von og vit
er viðsjál leið og hál.
Því er öflugt eftirlit
allra besta mál.
En að telja staup er tölvert mál
og tekur ekki‘ á vandanum.
Hér menn sig stúta‘ af stærri skál
er sturta í sig landanum.
Nýliðin er edrúvikan, hvernig líkað þér?
Þórdís:
Treg að fylgja tilmælum
sem troða á eigin kviku,
var ég undir áhrifum
alla nefnda viku.
Gylfi:
Telst nú til tíðinda að
tár á vanga mér blika.
Reyni að þegja um það,
en þetta var erfið vika.
Beðið var um lokavísur og þakkir til samkomunnar. Flestir sögðu pass við þessu.
Gylfi:
Skáldum þakka vel ég vil,
vísnasneiðar þykkar.
Það kveikir sindur og sálaryl
að sitja við fótskör ykkar.
Margra njótið, góðir gestir,
gleðilegra daga.
Vonandi á vísum hresstir,
vappi um engi Braga.
Stjórnandinn, Magnús Halldórsson.
F.v.: Atli, Gylfi, Þórður, Þórdís og Dagbjartur.
